หนึ่งภาพ หนึ่งธรรม

ภาพภาพหนึ่งที่แต่ละคนมองเห็น
มักทำให้นึกคิดปรุงแต่งกันไปต่างๆ นาๆ
หากเรื่องที่นึกคิดปรุงแต่งไปนั้น ไม่พ้นเรื่องของโลกล่ะก็
จิตก็จะถูกกิเลส คือโลภ โกรธ หลง ครอบงำจิตไว้
แต่ถ้ามองเห็นภาพภาพหนึ่งแล้ว
จิตน้อมไปนึกถึงเรื่องราวทางธรรมได้สักเรื่องหนึ่ง
จิตก็จะมาเคล้าเคลียอยู่กับเรื่องธรรมนั้น
และเมื่อน้อมนำเอาธรรมนั้นมาอบรมตัวเอง
เพื่อความไม่หลงยินดีไม่หลงยินร้าย ไปกับเรื่องราวของโลก
การมองภาพภาพหนึ่ง ก็นับว่าเป็นการมอง
เพื่อยังประโยชน์ตนในการเจริญสติปัญญาให้ยิ่งๆ ขึ้นไป

สุรวัฒน์ เสรีวิวัฒนา

ช่วงนี้นั่งรื้อกรุภาพเก่าๆ ที่หัดถ่ายไว้มาดู
เจอภาพที่สวยถูกใจไม่กี่ภาพหรอก
เราว่าภาพเราสวยแล้วนะ แต่พอเห็นภาพที่คนอื่นถ่าย
ถึงกับ โอ้สวย นี่ก็สวย สวยอีกแล้ว ถ่ายได้ยังไงเนี่ย

ดูภาพคนอื่นถ่าย ทำให้เกิดมานะสังโยชน์ เทียบเขาเทียบเราขึ้นมา
แต่ไม่ใช่จะเทียบว่าเราเก่งกว่าเขา เราเก่งเท่าเขา
จิตมันเทียบไปว่า เรานี่อ่อนหัดชะมัดเลย
แล้วก็เผลอไปครู่เดียว มารู้ตัวอีกที กิเลสมันชวนให้เลิกหัดถ่ายรูปไปเลย
แต่ยังไม่เลิกหัดถ่ายรูปหรอกนะ ขอบอก

คนเราจะทำอะไร ก็ต้องหัดไปเรื่อยๆ
การหัดปฏิบัติภาวนาก็เช่นกัน
ก็ต้องหัดรักษาศีล หัดให้จิตตั้งมั่น หัดเจริญปัญญา
หัดกันไปเรื่อยๆ ไม่เลิกหรอกนะ
วันนี้ยังอ่อนหัดก็ต้องหัดกันไป
แม้จะหัดจนร่างกายแก่แล้ว แต่ยังอ่อนหัดอยู่ ก็ต้องหัดกันต่อไป

ตั้งใจไว้อย่างนี้เลยว่า
จะไม่เลิกปฏิบัติภาวนาก่อนลมหายใจสุดท้ายจะหยุดลง
จะไม่เลิกปฏิบัติภาวนาก่อนหัวใจจะหยุดเต้นครั้งสุดท้าย
เพราะการปฏิบัติภาวนานี่ ไม่แน่หรอกนะ
นั่งๆ อยู่ จิตอาจเข้าสัมมาสมาธิเอง พร้อมกับมรรคทุกองค์รวมเข้าด้วยกัน
ตัดสังโยชน์ขาดกระจุยกระจายไปในชั่วแวบเดียวเท่านั้น

 

 

หนังสือของอาจารย์สุรวัฒน์ ทุกเล่มแจกจ่ายให้ผู้สนใจโดยไม่มีค่าใช้จ่าย ท่านที่สนใจสามารถขอรับหนังสือของอาจารย์ได้ทาง Facebook ของกลุ่มธรรมทาน facebook.com/DhammadhanaGroup/ หรือติดต่อ 081-8456352