คำถาม:
หลวงปู่:
เราอย่าไปตั้งเป้าว่าทำกรรมฐานแล้วจะดี จะสุข จะสงบ คิดว่าเราทำเพื่อบูชาพระพุทธเจ้า เราทำเพื่อพัฒนาสติของเรา ฉะนั้นภาวนาจิตฟุ้งซ่าน รู้ว่าฟุ้งซ่าน ใช้ได้ ภาวนาแล้วจิตมีความสุข รู้ว่ามีความสุข ใช้ได้ ภาวนาแล้ว จิตไม่สบาย อึดอัด รู้ว่าอึดอัด ใช้ได้ แต่ถ้าเราตั้งเป้า จะภาวนาอย่างไรจะดี ดีเป็นของเสื่อม วันนี้ดี พรุ่งนี้อาจจะไม่ดี เอาดีมาเป็นตัวตั้ง เป็นจุดหมายปลายทางการภาวนา จะรู้สึกไม่ก้าวหน้าเลย เอาสติ
ภาวนาเอาสติเป็นที่ตั้ง เราจะเห็นสภาวะได้ละเอียดขึ้น ประณีตขึ้น เร็วขึ้น อย่างเคยหลงยาวๆ ก็จะหลงสั้นลง เคยโมโหแรงๆ ขัดใจเล็กๆ ก็เห็นแล้ว ก็หายขัดใจ นี้เป็นผลของการปฏิบัติ ฉะนั้นตั้งหลักให้ถูก ตัวที่เราจะทำคือสติ เราจะพัฒนาสติ ที่ทำ ดี ใช้ได้ แต่ปรับทิศทางให้ถูก ปรับเป้าหมายให้ถูก ไม่ทำเอาดี ทำเพื่อให้เกิดสติ รู้ทันสิ่งที่มี ที่เป็นในปัจจุบัน เอาตัวนี้ แล้วเราจะไม่มีคำว่า โอ้ วันนี้เสื่อม เพราะว่าใจฟุ้งซ่าน ถ้าฟุ้งซ่านรู้ว่าฟุ้งซ่าน ท่านว่าดี จิตเป็นอกุศล รู้ว่าเป็นอกุศล อันนี้ดี
วัดสวนสันติธรรม 4 กรกฎาคม 2569