หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช

มีสติ รู้กาย รู้ใจ ตามความเป็นจริง ด้วยจิตที่ตั้งมั่นและเป็นกลาง

หลักของการปฏิบัติที่จะให้เกิดสติปัญญาแท้ๆ เกิดมรรคเกิดผลได้ มีไม่มากหรอก จำหลักสั้นๆ ไว้นิดเดียว
ให้เรามีสติ รู้กาย รู้ใจ ตามความเป็นจริง ด้วยจิตที่ตั้งมั่นและเป็นกลาง
หลวงพ่อไปรวบรวมหลักของการทำวิปัสสนากรรมฐาน ย่อลงมาเหลือเท่านี้เอง
ถ้าพูดให้ถูกๆ ก็มีสติรู้รูป รู้นาม ตามความเป็นจริง ด้วยจิตที่ตั้งมั่นและเป็นกลาง
รูปธรรม นามธรรมนั่นเอง
เรียนรู้รูปธรรมนามธรรมที่ประกอบกันเป็นตัวเรา

ส่วนหนึ่งของพระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วันที่ ๑๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๓
จากซีดีแสดงธรรม ณ วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๓๗ ไฟล์ 531010A

วิ่งหาความสุข

ความสุขเหมือนภาพลวงตาเหมือนเหยื่อที่อยู่ข้างหน้า หลอกให้เราวิ่งไปหาตลอดเวลา แล้วก็ไม่เจอ พระพุทธเจ้าท่านมีสติมีปัญญาสูง ท่านไม่ได้สอนให้เราวิ่งหาความสุขซึ่งมันเหมือนภาพลวงตา หาเท่าไรก็ไม่เจอเสียที ท่านบอกว่าเป้าหมายสูงสุดในชีวิตเรา ต้องพ้นจากความทุกข ... อ่านต่อ

อย่าเป็นเด็กอ่อนตลอดกาล

พวกเราต้องไปทำเอาเอง ต่อไปหลวงพ่อคงจะไม่จ้ำจี้จำไชพวกเรามากเกินไปแล้ว ที่ผ่านมาหลวงพ่ออยากให้พวกเราภาวนาเก่ง ภาวนาดี ไม่เถลไถล หลวงพ่อเข้าไปควบคุมเยอะ เมื่อคืนวันพฤหัสนั่งสมาธิอยู่ ก็ได้ยินเสียงครูบาอาจารย์ ท่านบอกให้หลวงพ่ออุเบกขาได้แล้ว กรรมใคร กรร ... อ่านต่อ

วางอุเบกขากับลูกศิษย์

ที่หลวงพ่อพยายามสอนพวกเรา ไม่ใช่เพื่อตัวหลวงพ่อ แต่หลวงพ่อสงสาร เห็นอกเห็นใจ เราก็เคยทุกข์ เคยลำบากมาก่อนในการปฏิบัติ ไม่ใช่ว่าสบาย อดทนมากเลยในการฝึกตัวเอง ทีนี้เคี่ยวเข็ญพวกเราเยอะๆ บางคนก็เบื่อ บางคนก็รำคาญ ไม่ได้ทำอะไรตามใจชอบ เมื่อคืนหลวงพ่อก็ภา ... อ่านต่อ

รู้เข้ามาที่กายที่ใจของเรา

มีคนจำนวนมากบอกปฏิบัติมาหลายสิบปีเลย มันก็ได้แค่นั้น พอมาฟังหลวงพ่อพูด เรื่องเจริญสติเรื่องอะไร จิตใจก็พัฒนาอย่างรวดเร็ว ธรรมะของพระพุทธเจ้า ถ้าทำถูกจะไม่เนิ่นช้า เพราะธรรมะของพระพุทธเจ้าเป็นธรรมะที่ไม่เนิ่นช้า ถ้าเนิ่นช้า แสดงว่าต้องมีอะไรพลาดแล้ว อ ... อ่านต่อ

อย่ามัวแต่เถลไถล

พรหมจรรย์คือการประพฤติปฏิบัติธรรมจบแล้ว เรียนหนังสือจบแล้ว จบลงที่ไหน จบลงที่จิตมันหลุดพ้นแล้ว มันพ้นแล้ว มันไม่มีงานที่จะต้องทำต่อ เพื่อจะให้จิตหลุดพ้นอะไรอย่างนี้ ไม่ต้องทำแล้ว หลุดแล้วหลุดเลย ฉะนั้นชาติสิ้นแล้ว พรหมจรรย์อยู่จบแล้ว กิจที่ควรทำ ทำเส ... อ่านต่อ

จะออกจากวัฏสงสารต้องเด็ดเดี่ยวอดทน

พยายามยกระดับจิตใจของเราให้สูงขึ้นๆๆ ไป อดทนๆ ไม่อดทนทำไม่ได้หรอก เส้นทางนี้ มันน่าเบื่อ ให้มันเด็ดเดี่ยวๆ อดทน ล้มลุกคลุกคลานไม่เป็นไร ล้มแล้วลุกขึ้นมา เดินต่อ ลงไปคลุกฝุ่น ลุกไม่ไหว เราคลานไป อย่าอยู่กับที่ แล้ววันหนึ่งเราก็จะพ้นจากความทุกข์อันมหาศ ... อ่านต่อ

มรรค คือศีล สมาธิ ปัญญา

งานกรรมฐานเป็นงานฝึกจิตใจ เบื้องต้นก็ฝึกจิตใจให้มันอยู่กับเนื้อกับตัว ให้มันสงบ ให้มันตั้งมั่น ถัดจากนั้นก็ฝึกให้จิตใจมันเรียนรู้ความจริงของโลก ของกายของใจ สิ่งที่เรียกว่าโลกก็คือรูปนามนั่นเอง ให้จิตมันเรียนรู้ความจริงของรูปนามกายใจ สุดท้ายมันปล่อยวา ... อ่านต่อ

ฝึกจิตให้มีกำลังเพื่อเดินปัญญา

ตรงที่เราสามารถเห็นรูปธรรมร่างกายนี้เป็นไตรลักษณ์ เราก็ขึ้นวิปัสสนาแล้ว ตรงที่เราสามารถเห็นได้ว่าสุขทุกข์ ไม่สุขไม่ทุกข์ ตกอยู่ใต้ไตรลักษณ์ ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา เราก็ขึ้นวิปัสสนาแล้ว ตรงที่เห็นกุศลอกุศลทั้งหลายเกิดขึ้น อย่างความโกรธเกิดขึ้น ... อ่านต่อ

ขันธ์แยก, จิตตั้งมั่น, จิตตื่น, จิตทรงฌาน, จิตมีแรง, จิตเคล้าเคลียกับกุศล, จิตเป็นคนรู้คนดู, จิตเป็นตัวทุกข์, ฌานจิต, รู้สึกตัว, วิปัสสนา, ศีล 5, สมาธิที่ถูกต้อง, สัมมาสติ, สัมมาสมาธิ, อริยมรรค, อริยสัจ, เจริญปัญญา, เห็นสภาวธรรม, เห็นสภาวะเนืองๆ, แยกรูปแยกนาม, โลกุตตรปัญญา, ไตรลักษณ์, ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา

อย่าเป็นตุ่มรั่ว

เราพยายามพัฒนาสติของเราตั้งแต่ตื่นจนหลับ คอยเอาสตินี้ล่ะอ่านจิตอ่านใจตัวเองไป ศีลเราจะดี สมาธิเราจะพัฒนา มันจะไม่มีลักษณะของตุ่มรั่ว เรามีสติอยู่เรื่อยๆ อย่างนี้ ถึงเวลานั่งสมาธิแป๊บเดียวก็สงบแล้ว ไม่ยาก แต่ถ้าฟุ้งซ่านทั้งวัน ไปนั่งสมาธิก็นั่งฟุ้งๆ แ ... อ่านต่อ

ดูเพิ่มอีก

“การปฏิบัติธรรมมี ๓ อัน อันแรก เราต้องรักษาศีล ๕ ข้อไว้ อันที่สอง คือการทำในรูปแบบ อันที่สาม คือการทำในชีวิตประจำวัน ต้องทำ
ครูบาอาจารย์ท่านสอน หัวใจของการปฏิบัติ คือ การปฏิบัติในชีวิตประจำวัน เพราะว่าชีวิตส่วนใหญ่ของเราอยู่ธรรมดานี่เอง เราไม่ได้นั่งเข้าฌานอยู่ที่ไหนเมื่อไร วันๆ หนึ่งจะทำสมาธิ เดินจงกรมได้สักเท่าไร โดยเฉพาะฆราวาส ทำได้ไม่มาก ชีวิตส่วนใหญ่เราอยู่กับโลกธรรมดานี่เอง
ถ้าเราสามารถหลอมรวมการปฏิบัติเข้าในชีวิตธรรมดาของเรานี้ได้ เราก็จะไปได้เร็วมาก ไม่แพ้พระ ในขั้นต้นๆ โสดาฯ สกาทาคาฯ ฆราวาสไม่แพ้พระหรอกในเรื่องของความเร็ว ถ้ารู้หลักของการปฏิบัติ แล้วตั้งใจปฏิบัติจริงๆ อาจจะเร็วกว่าพระด้วยซ้ำไป”
พระธรรมเทศนาหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช แผ่นที่ ๗๘ วันที่ ๗ ตุลาคม ๒๕๖๑ (ไฟล์ 611007A)

ธรรมะหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช ช่วงส่งการบ้าน

ไม่แน่ใจว่าตอนทำในรูปแบบวันไหนควรทำสมาธิแบบสมถะ วันไหนควรทำสมาธิแบบตั้งมั่น

จิตธรรมดา, จิตหนีแล้วรู้, จิตเพ่งแล้วรู้, ติดนิ่ง, มีสติ, สมาธิแบบตั้งมั่น, สมาธิแบบสมถะ, เพ่ง

คำถาม: ในรูปแบบตื่นเช้ามาจะนั่งสมาธิประมาณ 15 – 50 นาที ระหว่างวันคอยดูจิตดูใจตัวเอง ไม่แน่ใจว่าตอนทำในรูปแบบวันไหนควรทำสมาธิแบบสมถะ วันไหนควรทำสมาธิแบบตั้งมั่น ขอหลวงพ่อเมตตา ปัจจุบันที่ทำอยู่ถูกต้องหรือไม่ครับ หลวงพ่อ: เบื้องต้นก็ทำสมาธิแบบสมถะก่อน แล้วถ้าจิตมีกำลัง ทำสมาธิแบบสงบพักหนึ่งก็ก้าวขึ้นไปทำสมาธิแบบตั้งมั่นเดินปัญญา แต่ถ้าเบื้องต้น เอ เอาอันไหนดี อันไหนดี ฟุ้งซ่าน เลยไม่ได้สมาธิสักอย่างหนึ่ง ฉะนั้นเริ่มต้นตอนสตาร์ททำสมถะไปก่อน พอจิตมีกำลังแล้วเราค่อยสังเกต ตรงนี้ยังประคับประคอง ... อ่านต่อ

ใช้พุทโธเป็นวิหารธรรม เวลาเห็นกิเลสตัวเอง จะรู้สึกมาที่ลมหายใจและท่องพุทโธ เวลาโกรธคุมตัวเองไม่ค่อยได้ หลังโกรธจบไปแล้วทุกข์ คุมความโกรธอย่างไรดีครับ

คุมความโกรธ, วิบาก, หายโกรธก็รู้, เห็นทุกข์, เห็นโทษ, โกรธ, โกรธแล้วรู้

คำถาม: ถือศีล 5 เดินจงกรมสลับนั่งสมาธิ ใช้พุทโธเป็นวิหารธรรม ระหว่างวันพยายามรู้สึกตัว แต่ทำได้ไม่บ่อย เวลาเห็นกิเลสตัวเอง จะรู้สึกมาที่ลมหายใจและท่องพุทโธ เห็นความคิดสลับไปมา เวลาโกรธคุมตัวเองไม่ค่อยได้ หลังโกรธจบไปแล้วทุกข์ทรมานใจเป็นอย่างมาก คุมความโกรธอย่างไรดีครับ หลวงพ่อ: คุมไม่ได้หรอก แต่ถ้าเราเห็นว่าพอโกรธไปแล้ว สิ่งที่ตามมาคือทุกข์ เห็นบ่อยๆ ต่อไปจิตไม่เอาหรอก มันเห็นทุกข์ เห็นทุกข์เห็นโทษ จิตก็ค่อยๆ คลายออกๆ เวลาเราโกรธคนอื่น แต่คนแรกที่ทุกข์และคนสุดท้ายที่ทุกข์ก็คือตัวเราเอง มันทุกข์ ... อ่านต่อ

ทำสมาธิดูร่างกายเป็นธาตุเป็นขันธ์ ชอบทางฤทธิ์ จิตฟุ้งซ่าน ความคิดความเห็นมาก ศรัทธามาก ยังก้าวข้ามกามคุณ 5 ทิ้งกายไม่ได้

ความเห็นผิดว่ามีตัวเรา, ทำกรรมฐานที่ชอบ, ทิ้งกาย, รู้ทันกิเลส, ละกามไม่ได้, ละสักกายทิฏฐิ

คำถาม: เจริญสติเจริญปัญญา ทำสมาธิดูร่างกายเป็นธาตุเป็นขันธ์ กายและใจนี้ว่างเปล่าไม่มีตัวตน ดูกายและจิตเคลื่อนไหวเปลี่ยนแปลงแล้วเกิดทุกข์ ขาดสติจิตส่งออกก็ทุกข์ ชอบทางฤทธิ์ จิตฟุ้งซ่าน คิดเยอะ ชอบอะไรยากๆ ความคิดความเห็นมาก ศรัทธามาก ยังก้าวข้ามกามคุณ 5 ทิ้งกายไม่ได้ ขอหลวงพ่อเมตตาสั่งสอนด้วยครับ หลวงพ่อ: ยังไม่ต้องทิ้งหรอก เมื่อก่อนมีน้องคนหนึ่งไปกราบหลวงปู่เทสก์กับหลวงพ่อ ไปบอกท่านว่ายังละกามไม่ได้ จิตยังอาลัยอาวรณ์อยู่ ท่านก็บอกว่ายังละไม่ได้ ก็เพราะยังไม่เห็นทุกข์ ไม่เห็นโทษของกาม เรายังไม่ต้ ... อ่านต่อ

ไม่เห็นจิตที่ไหลไปแช่ในความว่าง จึงติดอารมณ์ละเอียด มาเดินจงกรมและเคลื่อนไหวกายมากๆ เดินรู้สึกตัว ตอนนี้กำลังความรู้สึกตัวน้อย สมาธิน้อย ฟุ้งซ่านมาก โทสะมาก ขอวิธีภาวนาเพื่อเพิ่มความรู้สึกตัวครับ

จิตถอน, จิตรวม, ดูจิต, ทำสมาธิ, พิจารณาร่างกาย, มีสติกำกับ

คำถาม: นั่งสมาธิใช้อานาปานสติ สมาธิลงลึก ไม่เห็นจิตที่ไหลไปแช่ในความว่าง จึงติดอารมณ์ละเอียด ก็เลยหยุดนั่ง มาเดินจงกรมและเคลื่อนไหวกายมากๆ เดินรู้สึกตัว ดูร่างกายที่เดินไม่ใช่ตัวเรา ดูจิตหลงแล้วรู้ ตอนนี้กำลังความรู้สึกตัวน้อย สมาธิน้อย ฟุ้งซ่านมาก โทสะมาก ขอวิธีภาวนาเพื่อเพิ่มความรู้สึกตัวครับ หลวงพ่อ: ก็ทำสมาธิไปล่ะ จิตจะรวมก็ให้รวมไป แต่ถ้ารวมลงไปแล้วเราต้องมีสติกำกับไว้ตลอด ไม่รวมแล้วเคลิ้มลืมเนื้อลืมตัว แค่นั่นล่ะ ถ้ารวมแล้วเคลิ้มลืมเนื้อลืมตัว จะเก็บกด พอขึ้นมาจากสมาธิจะอาละวาดเลย อารมณ์จะ ... อ่านต่อ

เวลาคิดจิตจะดึงกลับมาที่กาย ระลึกเสมอว่าร่างกายไม่ใช่เรา แต่จิตก็ยังไม่ปล่อยวาง อุปสรรคในการปฏิบัติคือถีนมิทธะ หนักไปทางง่วง บางครั้งรู้ว่าง่วงขณะปฏิบัติแต่ฝืนไม่อยู่

ง่วง, จิตอยากพัก, ปฏิบัติ, แก้ง่วง, ไม่ฝืน

คำถาม: ปฏิบัติใช้หลักอานาปานสติ เวลาคิดจิตจะดึงกลับมาที่กาย แล้วแยกว่าสิ่งที่คิดเป็นกุศลหรืออกุศล เป็นสัญญาหรือสังขาร ระลึกเสมอว่าร่างกายไม่ใช่เรา แต่จิตก็ยังไม่ปล่อยวาง อุปสรรคในการปฏิบัติคือถีนมิทธะ หนักไปทางง่วง บางครั้งรู้ว่าง่วงขณะปฏิบัติแต่ฝืนไม่อยู่ ขอหลวงพ่อเมตตาชี้แนะค่ะ หลวงพ่อ: ถ้าง่วงก็เคลื่อนไหวไว้ พระพุทธเจ้าสอนคาถาแก้ง่วงเอาไว้แล้วให้พระโมคคัลลานะ คิดถึงสัญญา พิจารณาความรู้ สาธยายมนต์ ยอนหู ถูตัว มองทิศเหนือทิศใต้ กำหนดแสงสว่าง อาโลกกสิณ ก็แก้ง่วงได้ แล้วก็เดินจงกรม สุดท้ายคือนอน ... อ่านต่อ

มีสติน้อย พยายามบริกรรม หรือสวดมนต์ ตอนสวดใจยังไม่เป็นธรรมดา เหมือนสวดลอยๆ ทั้งๆ ที่ฝึกมาตั้งนานแล้ว

กำลังสมาธิ, ฟุ้ง, รู้สึกร่างกาย, สติอ่อน

คำถาม: ใช้การดูลม สลับกับดูอิริยาบถในระหว่างวัน ทำในรูปแบบด้วยการนั่งสมาธิ ทำไปสักพักลมหายไป รู้สึกเหมือนหายใจด้วยหน้าอก และเริ่มเห็นจิตคิดเรื่องต่างๆ สลับไปมา และความคิดก็น้อยลงเรื่อยๆ สุดท้ายก็เห็นเพียงแต่การหายใจด้วยหน้าอก และนิ่งๆ อยู่แบบนั้น ขอหลวงพ่อแนะนำว่าควรทำอย่างไรต่อครับ หลวงพ่อ: ก็อยู่อย่างนั้นล่ะ แล้วพอจิตมันถอยออกมา มันเกิดกิเลสอะไรคอยรู้ทันไป หรือถอยออกมาแล้วยังไม่มีกิเลส ร่างกายเคลื่อนไหวก็รู้สึกไป ฉะนั้นเวลาจิตมันเข้าไปตรงนั้น มันจะเข้าสมาธิ ไม่เป็นไร ไม่เสีย เพราะในสมาธิที่คุณ ... อ่านต่อ

ปล่อยวางได้มากขึ้น รู้ตัวถี่ขึ้น ครั้งหนึ่งนั่งสมาธิแล้วเหมือนร่างกายไม่ใช่ของตัวเอง ไม่ทราบคิดเองหรือเปล่าคะ

จิตไม่ใช่เรา, ร่างกายไม่ใช่เรา

คำถาม: ตั้งใจปฏิบัติในระหว่างวัน ปล่อยวางได้มากขึ้นกว่าเดิม ฟุ้งซ่าน เผลอเพ่ง บางทีก็มีปิติ รู้ตัวถี่ขึ้น มีครั้งหนึ่งนั่งสมาธิแล้ว เหมือนกับว่าร่างกายไม่ใช่ของตัวเอง ไม่ทราบว่าคิดไปเองหรือเปล่าคะ หลวงพ่อ: ไม่ได้คิดเองหรอก ถ้าจิตมันมีสมาธิ มันตั้งมั่นเป็นผู้รู้ได้ มันจะเห็นเลยกายกับจิตมันคนละอันกัน ร่างกายไม่ใช่เราหรอก แต่อันนี้ดีนะ แต่ว่าค่อยดูต่อไปอีก จนวันหนึ่งเห็นจิตก็ไม่ใช่เรา พระพุทธเจ้าท่านเคยสอนบอกว่า “ปุถุชนที่ไม่ได้สดับ หมายถึงคนซึ่งไม่เคยได้ยินธรรมะ สามารถเห็นได้ว่าร่างกายไม่ใช่เรา แต ... อ่านต่อ

หลงไปตามอาสวะ อนุสัยก็มาก อยากดี อยากให้คนอื่นดี ชีวิตเหมือนดำรงอยู่ในปัจจุบันง่ายขึ้น ขอหลวงพ่อชี้แนะเกี่ยวกับเมตตาที่ออกมาจากใจ เมตตาที่พร้อมด้วยอุเบกขาค่ะ

เมตตา

คำถาม: ภาวนาด้วยการนั่งสมาธิ เดินจงกรม รู้สึกตัวในชีวิตประจำวัน หลงไปตามอาสวะ อนุสัยก็มาก อยากดี อยากให้คนอื่นดี ชีวิตเหมือนดำรงอยู่ในปัจจุบันง่ายขึ้น ใช้ชีวิตง่ายขึ้น ขอหลวงพ่อชี้แนะเกี่ยวกับเมตตาที่ออกมาจากใจ เมตตาที่พร้อมด้วยอุเบกขาค่ะ หลวงพ่อ: มันออกเองล่ะ ถ้ามันเห็นตัวเอง มันเห็นตัวนี้มันเป็นก้อนทุกข์ มันก็เห็นสัตว์โลกทั้งหลายมันก็ทุกข์เหมือนกัน มันรู้สึกเป็นพวกเดียวกัน เป็นมิตรกัน ความรู้สึกเป็นมิตร ความรู้สึกมีไมตรี อันนั้นคือตัวเมตตา คำว่า เมตตา ไมตรี มิตร กระทั่งคำว่า เมตไตรย พระศรีอริย ... อ่านต่อ

ใช้คำบริกรรมพุทโธในระหว่างวัน เคยเห็นสภาวธรรม เห็นว่าร่างกายนี้ไม่ใช่ตัวเรา ปัญหาคือช่วงนี้ปฎิบัติธรรมแล้วจิตรวมยากขึ้น ขอคำแนะนำเพื่อให้จิตรวม

จิตรวม, ทำความสงบ, รู้ด้วยจิตใจที่ปกติ, รู้อย่างธรรมดา, รู้อารมณ์ที่สบาย

คำถาม: ถือศีล 5 ทำในรูปแบบด้วยการเดินจงกรม 30 นาที นั่งสมาธิ 30 นาที ใช้คำบริกรรมพุทโธ ในระหว่างวัน พยายามมีสติ รู้สึกตัว ใช้กายเคลื่อนไหวเป็นรูป ใจที่รู้เป็นนาม เป็นเครื่องอยู่ เคยเห็นสภาวธรรม เห็นว่าร่างกายนี้ไม่ใช่ตัวเรา ปัญหาคือช่วงนี้ปฎิบัติธรรมแล้วจิตรวมยากขึ้น ขอคำแนะนำเพื่อให้จิตรวมและเพื่อให้การปฏิบัติเจริญขึ้นต่อไปค่ะ หลวงพ่อ: เวลาที่จิตมันเจริญปัญญาเป็น มันจะไม่ยอมรวมง่ายๆ หรอก มันรวมยากขึ้น ช่วงที่ยังเดินปัญญาไม่เป็น มันจะรวมลูกเดียว ตอนนี้พอจิตมันเจริญปัญญาแล้วมันยอมไม่รวม ทำอย่างไร ... อ่านต่อ

ทำในรูปแบบด้วยการนั่งสมาธิ ทำไปสักพักลมหายไป รู้สึกเหมือนหายใจด้วยหน้าอก และเริ่มเห็นจิตคิดเรื่องต่างๆ สลับไปมา และความคิดก็น้อยลงเรื่อยๆ สุดท้ายก็เห็นเพียงแต่การหายใจด้วยหน้าอก และนิ่งๆ อยู่แบบนั้น

จิตถอยออกจากสมาธิ, จิตเข้าสมาธิ, ดูกายทำงาน, ดูใจทำงาน, มีสติ, อัปปนาสมาธิ, เดินปัญญา, เดินปัญญาในสมาธิ

ดูเพิ่ม

ไม่พบเรื่อง