ภาวนายุบหนอพองหนอ กำหนดรู้ทุกอาการที่เกิด พอถึงจุดหนึ่งจะไม่รู้ถึงกายสังขาร จึงกำหนดรู้หนอๆ และกำหนดรู้ทุกอาการไปเรื่อยๆ จนทุกอย่างดับวูบ นิ่งสนิท

คำถาม:

ภาวนายุบหนอพองหนอ กำหนดรู้ทุกอาการที่เกิด พอถึงจุดหนึ่งจะไม่รู้ถึงกายสังขาร จึงกำหนดรู้หนอๆ และกำหนดรู้ทุกอาการไปเรื่อยๆ จนทุกอย่างดับวูบ นิ่งสนิท จิตทิ้งบริกรรมทั้งหมด รู้เพียงว่าตัวเราอยู่ตรงนี้ก็นั่งรู้ในสภาวะนี้จนครบ 1 ชั่วโมง เมื่อนาฬิกาเตือนจึงลืมตา ปฏิบัติถูกต้องหรือติดอยู่ในสภาวะพรหมลูกฟักคะ

หลวงปู่:

พรหมลูกฟักไม่มีความรู้สึกเลย จะหมดความรู้สึกไปเลย ที่ภาวนาแล้วบอกว่าบรรลุ บรรลุอะไร ส่วนใหญ่เป็นพรหมลูกฟัก หมดความรู้สึก ตัวแข็งทื่อๆ อยู่ อันนั้นใช้ไม่ได้เลย เราดูท้องพองยุบให้หลวงพ่อดูซิ ทำอย่างนี้จะได้สมาธิ ไม่ผิดอะไรหรอก แต่มันจะไม่เดินปัญญา มันจะเฉยๆ สงบไปเฉยๆ ว่างๆ ทำไป แต่ตอนที่จิตถอยออกจากสมาธิแล้วดูลงในกายทันทีเลย ร่างกายนี้ไม่ใช่ตัวเราของเรา เป็นของไม่เที่ยง เป็นทุกข์ ไม่ใช่ตัวเราของเรา ฉะนั้นตอนที่ทำอยู่นั่นล่ะ จิตมันรวมเข้าไป ได้สมาธิ ได้สมถะ ตอนจิตถอยออกจากสมาธิพิจารณากายเลย ไม่ใช่ตัวเรา ไม่ใช่ของเรา แล้วมันจะต่อได้ ไม่อย่างนั้นมันจะเล่นอยู่ตรงนี้ เข้าสมาธิแล้วออกมา เดี๋ยวก็เข้าอีก เดี๋ยวก็ออกอีก ไปไหนไม่รอดอยู่แค่นี้ จำได้ไหม ออกจากสมาธิแล้วพิจารณาร่างกายเลย มีแต่ของไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา

หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช
วัดสวนสันติธรรม 5 กรกฎาคม 2569