ภาวนาแล้วมีอาการแน่น รู้ความคิดคนอื่นที่เกี่ยวข้องกับเรา ขอคำชี้แนะวิธีปิดการรับรู้

คำถาม:

หลวงปู่:

หลวงปู่ดูลย์ท่านสอน อย่าส่งจิตออกนอก จิตเราชอบ จิตมันชอบที่ออกรู้ออกเห็นข้างนอก เพราะมันชอบ มันก็เที่ยวออกรู้ออกเห็นไป ถ้าใจเข้มแข็งพอ ทำสมาธิแล้ว ถอยออกจากสมาธิแล้ว อธิษฐานเลย ขอไม่รู้ไม่เห็น แล้วก็กลับเข้าสมาธิอีก เข้าออกๆ อย่างนี้ สักพักหนึ่งมันก็ตัดได้ เมื่อก่อนหลวงพ่อเป็นฆราวาส จิตมันไวมาก คนมันคิด ไม่ใช่รู้ว่ามันรู้สึกอย่างไร รู้มันคิดอะไร รู้ไวขนาดนั้น 

คนคิดก็รู้ ผีคิดก็รู้ มันเหมือนเราได้ยินเสียงคนมาพูดทั้งวันทั้งคืน โอ๊ย ทรมานมากเลย จะปิดก็ไม่รู้จะปิดอย่างไร ไปถามหลวงปู่เทสก์ บอก “หลวงปู่ครับ ผมแย่แล้ว มันออกรู้ออกเห็นสารพัดเลย ทำอย่างไร ผมจะตัดไม่ได้ยินเสียง ไม่ได้ยินเสียงที่ไม่ใช่ของมนุษย์นี้ หรือเสียงในใจ ไม่อยากฟัง” หลวงปู่เทสก์บอกว่า “มันยังไม่แก่กล้าพอ จิตมันยังไม่แก่กล้าพอ ถ้าแก่กล้าพอ มันก็ตัดได้” 

หลวงพ่อก็นึกในใจ แล้วเมื่อไรมันจะแก่กล้า ได้ยินเสียงจ้อกแจ้กทั้งวัน เสียงเป็นศัตรูของปฐมฌาน จะทำสมาธิก็ทำยาก พอจะนั่งปุ๊บ สาธุ  สาธุอะไรตอนนี้ เพิ่งจะเริ่มนั่ง หลวงพ่อใจเด็ด หลวงพ่ออธิษฐานเลย ไม่รอให้แก่กล้าหรอก เหนื่อยจะตาย อธิษฐานเลย “ต่อไปนี้ขอไม่ได้ยินเสียงทิพย์ทั้งหลาย ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ ขอไม่ให้ได้ยินเลย” 

พออธิษฐานเสร็จแล้วก็เข้าสมาธิ พอสมควรแล้ว จิตถอนออกจากสมาธิมา อธิษฐานซ้ำอีก แล้วเข้าสมาธิอีก เข้าออกๆๆ อย่างนี้ ถึงช่วงหนึ่งจิตมันตัดเลย ทุกวันนี้ไม่ได้ยิน จนป่านนี้ยังไม่ได้ยินเลย รู้สึกเป็นบุญเหลือเกิน เห็นหน้าพวกเราก็แย่อยู่แล้ว แล้วได้ยินพวกเราพูดทั้งวัน ต้องโรคจิตกินแน่เลย ไปทำอย่างนี้ ถึงจะตัดได้เร็ว แต่ต้องใจแข็ง ของเราใจมันยังชอบ ถ้าใจมันชอบ มันตัดไม่ได้หรอก ทำท่าจะตัด ไม่เอา ไม่ตัด