รักษาศีล รูปแบบใช้พุทโธเป็นวิหารธรรมสลับดูกาย ชีวิตประจำวันยังรู้สึกตัวได้น้อย เพราะต้องใช้ความคิดในงานบริหาร

คำถาม:

หลวงปู่:

ที่ทำอยู่นี้เหมาะแล้ว ทำแล้วเราเจริญขึ้น ทำถูกแล้ว ส่วนงานทางโลก เราเป็นผู้บริหาร เรามีหน้าที่คิด ต้องมองไกล ต้องอะไรอย่างนี้ ประเมินทุกสิ่งทุกอย่าง ประเมินทรัพยากร ประเมินปัญหา มันจำเป็น อยู่กับโลกมันก็ต้องอย่างนั้น แต่ว่าเรื่องไหนคิดไม่ออก แขวนไว้ก่อน แล้วบางเรื่องยุ่งยากมาก ซับซ้อนมาก คิดอย่างไรก็คิดไม่ออก ปล่อยมัน ปล่อยมันชั่วคราว แล้วภาวนาของเราไป พอจิตเรารวมสงบลงมา พอจิตถอนขึ้นมา พอจิตมันไปคิดเรื่องนั้น มันรู้ทางออกเอง ง่ายๆ เลย เคยเจอไหมแบบนี้ ถ้าเรามีปัญหาแล้วเราพุ่งชนไปเรื่อยๆ เหมือนแมลง เหมือนตัวอะไรบินชนกระจกไปเรื่อยๆ ออกไปไม่ได้ ถ้างานของเรายังคิดไม่ออก แขวนไว้ แล้วทำความสงบเข้ามา หรือภาวนาของเราไป พอใจเราสงบรวมเข้ามา เราถอนขึ้นมา บางทีมันได้คำตอบเลย มันรู้ถึงขนาดว่าเรื่องนี้จะทำอย่างไร จะทำเมื่อไร จะให้ใครทำ มันรู้ หลวงพ่อใช้วิธีนี้เยอะเมื่อก่อน ก็ทำงานบริหารอย่างนี้ล่ะ