ยังไม่เข้าใจการเอาจิตรู้เพ่ง รู้เผลอ ไปเจริญปัญญา

คำถาม:

ภาวนาในรูปแบบโดยสวดมนต์ นั่งดูลมหายใจ เดินบริกรรมไตรสรณคมน์ออกเสียง บางทีรู้เพ่ง รู้เผลอ บางทีก็น้อมไปในอารมณ์เดียว ในชีวิตประจำวัน ยังไหลไปรวมกับอารมณ์ ไม่แยกเป็นผู้รู้กับสิ่งที่ถูกรู้ หลายครั้งก็หลงอดีต ยังไม่เข้าใจการเอาจิตรู้เพ่ง รู้เผลอ ไปเจริญปัญญา ขอหลวงพ่อชี้แนะครับ

หลวงปู่:

จิตเพ่ง จิตเผลอ มันเจริญปัญญาไม่ได้ มันขวางการเจริญปัญญา แต่ถ้าเรารู้ทัน มันก็จะทำได้ เวลาทำกรรมฐาน ให้มันเด็ดเดี่ยวลงไปกว่านี้ ทำกรรมฐานหลายอย่างเกินไป มันจะฟุ้งซ่าน อย่างครูบาอาจารย์พุทโธ ท่านก็พุทโธจริงๆ พุทโธอยู่อย่างนั้น พุทโธเป็นปีๆ แล้วจิตสงบก็รู้ จิตฟุ้งซ่านก็รู้ เห็นไหม ไม่ทำอะไรเยอะ ถ้าทำอะไรเยอะๆ มันจับหลักยาก ใจมันไม่มีที่ยึด ไม่มีที่อาศัยเกาะเกี่ยว

อย่างตอนนี้หายใจ หายใจก็เห็นร่างกายหายใจ ใจเป็นคนดู ร่างกายหายใจ ใจเป็นคนดู ไม่ต้องทำกรรมฐานเยอะ ทำอย่างสองอย่างก็พอแล้ว ร่างกายหายใจ ใจเป็นคนดู ตรงนี้จิตไหลไป ร่างกายหายใจ ใจเป็นคนดู แล้วพอใจไหลไป รู้ทัน ใจถลำไปอยู่ที่ลม รู้ทัน ฝึกอันเดียวนี้เลย ฝึกให้มันเด็ดเดี่ยวลงไป ทำหลายอย่างแล้ว มันจะสับสน สงบยาก

หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช
วัดสวนสันติธรรม 7 มีนาคม 2569