ในชีวิตประจำวันดูร่างกายเคลื่อนไหว ถ้าจิตตั้งมั่นจะเห็นความสุขโชยมา ถ้าใจลอยปล่อยตัวปล่อยใจจะเห็นความทุกข์โชยมาโดยไม่มีสาเหตุ

คำถาม:

หลวงปู่:

ถูก แต่จริงๆ มีสาเหตุทั้งนั้นล่ะ ไม่มีอะไรเกิดโดยไม่มีเหตุหรอก เวลาเราไม่มีสติจิตเราเศร้าหมองก็ทุกข์ล่ะ เรามีสติจิตมันรู้มันตื่นมันก็เบิกบาน แต่แรกๆ จะเบิกบาน พอต่อไปนานๆ มันจะเป็นอุเบกขามากกว่าเบิกบาน คนไม่เคยมีสติพอมีสติทีแรก แหม่ มีความสุขผุดขึ้นมา ผุดขึ้นมา พอฝึกไปเรื่อยๆ มันจะเป็นอุเบกขา มันรู้สึกอย่างนั้นๆ ล่ะ ไม่เห็นจะต้องหวือหวามีความสุขอะไรมากมาย มันเรื่องธรรมดา

หลงคิดรู้ไหม ขยับนี่ เมื่อกี้ขยับหน้าไม่รู้ เห็นไหม นี่ล่ะเคลื่อนไหวรู้สึกไว้ ใช้ได้ ตอนที่หัวเราะเมื่อกี้ ใจเราไม่ได้บังคับมันแต่เรารู้สึกตัว รู้สึกโดยไม่ได้บังคับ