เห็นใจแอบหนีไปคิดฟุ้งได้เองบ่อยๆ ชอบฟังธรรมขณะทำงานบ้าน ฝึกรู้สึกตัวขณะเคลื่อนไหว และรู้ทันความรู้สึก

คำถาม:

หลวงปู่:

ก็ทำอย่างนี้ล่ะ ทำไปสม่ำเสมอ เคลื่อนไหวแล้วรู้สึก เคลื่อนไหวแล้วรู้สึกไป ใจมันจะค่อยๆ กลับมาอยู่ที่ตัวเราเอง ใจมันจะตื่นขึ้นมา ภาวะแห่งความตื่น เป็นภาวะที่คนในโลกนี้ไม่มี คนในโลกมีแต่ภาวะที่หลับ ฝัน หลงไปๆ ทั้งวันทั้งคืน เราต้องมาฝึกจนเราได้เป็นพุทโธ พุทโธคือผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน ผู้รู้ รู้อะไร รู้รูปธรรมนามธรรม รู้ความเป็นไตรลักษณ์ของรูปธรรมนามธรรม ตื่นจากอะไร ตื่น หลุดออกจากโลกของความคิดความฝัน อยู่ในโลกของความรู้สึกตัว ถ้าจิตเรารู้สภาวะ รู้ความเป็นไตรลักษณ์ของสภาวะ ถ้าจิตเราอยู่กับเนื้อกับตัวขึ้นมา จิตมันจะเบิกบาน เบิกบานเอง

ฉะนั้นเราฝึกเรื่อยๆ รู้สึกอยู่ที่ร่างกาย รู้สึกอยู่ที่ใจของเรา ดูเขาทำงาน มันจะเห็นไตรลักษณ์ แต่ตอนที่เราดูเขาทำงาน อย่าให้จิตถลำลงไปดู ถ้าจิตเราถลำลงไปดู ให้รู้ทันว่าถลำลงไปแล้ว จิตมันจะตั้งมั่นตื่นขึ้นมา มันตื่นขึ้นมาแล้ว ก็เดินปัญญาไปเรื่อยๆ ดูสภาวะไป ถ้าจิตของเราตื่นแล้ว สติระลึกรู้อะไร เราก็จะเห็นไตรลักษณ์ การปฏิบัติจะไม่ใช่เรื่องยากเลย คนส่วนใหญ่มันทำไม่ได้ เพราะจิตมันไม่ตื่น จิตมันเอาแต่คิดฝันไปเรื่อยๆ เราต้องมาปลุกจิตของเรา ให้ตื่นขึ้นมาให้ได้ก่อน ตรงนี้จิตไม่เข้าฐานเห็นไหม จิตอยู่ข้างนอก จิตเกินกายออกไป เออ ลองหายใจ เห็นลมมันไหลเข้าไปในตัว จิตหลงคิดก็รู้เอา เออ รู้สึกไปอย่างนี้ รู้สึกธรรมดาๆ