บางวันดูจิตไม่ได้จะฟุ้งซ่าน พอรู้ตัวจะมาระลึกกายแทน พยายามดูอกุศลเป็นไตรลักษณ์ แต่จิตยังไม่เป็นกลาง

คำถาม:

หลวงปู่:

เวลาภาวนาแล้วจิตฟุ้งซ่านมันทำได้หลายอย่าง อันหนึ่งรู้ว่าฟุ้งซ่านด้วยความเป็นกลาง ถ้าเราเห็นจิตฟุ้งซ่านด้วยความเป็นกลาง ฟุ้งซ่านจะดับแล้วจิตจะตั้งมั่น เกิดกำลังขึ้นมาใหม่ตั้งมั่นได้อีก แต่ถ้าทำตัวนี้ไม่ได้ก็ไปดูกายเอา อย่างที่ทำนั่นล่ะ แต่ไม่ใช่เอะอะอะไรก็วิ่งไปดูกาย ถ้าจิตฟุ้งซ่านรู้ว่าฟุ้งซ่านได้ดีที่สุดเลย จุดสำคัญคือต้องเป็นกลาง เป็นกลางมีหลายกลาง เป็นกลางเพราะสติก็มี เป็นกลางเพราะสมาธิก็มี เป็นกลางที่เลิศที่สุดคือเป็นกลางด้วยปัญญา อย่างถ้าเราเห็นสุขเกิดดับ ทุกข์ก็เกิดแล้วก็ดับ เห็นซ้ำแล้วซ้ำอีก ต่อไปเวลาสุขเกิด จิตก็ไม่หลงยินดี เป็นกลาง ทุกข์เกิดก็ไม่ยินร้าย เป็นกลาง อันนี้กลางด้วยปัญญา อันนี้ดีเลิศเลย เป็นกลางต่อความปรุงแต่งทั้งหลายทั้งปวง แต่ถ้ากลางด้วยสมาธิจะเป็นอีกแบบหนึ่ง กลางด้วยสติก็เป็นอีกอย่างหนึ่ง อย่าน้อมใจให้นิ่งซื่อบื้ออยู่ตรงนี้ จิตมันซื่อบื้อ เออ รู้สึกตัวอย่างนี้